Op zaterdag
11 augustus vertrok ik vol goede moed samen met Angela richting Maastricht.
We gingen
iets bijzonders doen namelijk op zoek naar de oehoe in de oehoe vallei in
Maastricht.
Met het
zonnetje aan een hemelsblauwe lucht kwamen we met een rugzak met drinken en
bewapent met een camera en een kleine verrekijker aan in de ENCI-groeve.
Het was
uiteindelijk een grote kleurrijke groep die onder begeleiding van 4 gidsen
gezamenlijk door de ENCI-groeve trok om uiteindelijk de oehoe vallei te
bereiken. Na een korte wandeling waarbij de gidsen info- en spelregels
meedeelden kwamen we aan bij de rotswanden waar de oehoe verblijft.
Het was een
prachtig gezicht zoals de hele groep met hun verrekijkers en camera’s de
rotswanden afspeurden.
Helaas bleek
toch redelijk snel dat de oehoe blijkbaar iets anders in de agenda had staan.
Hij was namelijk in geen velden of wegen te bekennen. Wel ontdekte een
oplettende vogelaar dat we niet alleen in de vallei waren en dat diegene ons
heel aandachtig maar goed beschut in de gaten hield.
Toch was het daarna nog een hele klus voordat iedereen deze sluwe vos in zijn of haar vizier had.
Uiteindelijk zijn we de vallei wat verder gaan verkennen en mochten een weelde aan vlinders en vooral aan planten aanschouwen.
Met een
zonnebrand en een geweldige wandeling rijker keerden we terug bij ons beginpunt
waar de gidsen nog wat informatie gaven en afscheid namen. Ondanks dat de oehoe
geen thuis gaf was het een heerlijke dag die zeer de moeite waard is. Ik ga
zeker nog een keer in de hoop de oehoe dan wel te zien.
Na afloop
heb ik ook het boek “de uilenvlucht” van Roland Mans aangeschaft. Ik ben zelf
alles behalve een fanatieke lezer maar dit boek heb ik in een adem uitgelezen.
Het is een spannend boek waarin de oehoe vallei en ook de oehoe een belangrijke
rol spelen. Een aanrader zeker voor de jeugd.
Mocht iemand
binnenkort deze excursie ook maken en je ziet de oehoe geef Lev dan een knipoog
van mij.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten