Roofdiersporen

sporen Eekhoorn

Roofdieren hebben al van jongs af aan mijn belangstelling weten te wekken. Om meer van deze bijzondere dieren te weten te komen ben ik een cursus roofdiersporen gaan volgen bij stichting ARK.
Niet alleen heeft het voordelen voor mij met betrekking om meer te weten te komen over deze dieren en ook te kunnen vaststellen welke roofdieren zich in een bepaald gebied bevinden, maar tevens kan ik op deze wijze bijdragen bij het in kaart brengen van deze dieren bij diverse natuurorganisaties.
Met name dat laatste en ook het kweken van meer begrip (door kennis) voor deze dieren bij de bevolking is de reden dat stichting Ark deze cursus geeft.
Met een drietal lezingen werden de rovers der lage landen voorgesteld en uitvoeriger besproken zodat je ze kunt herkennen mocht je ze ook daadwerkelijk te zien krijgen. Verder werd uitvoerig ingegaan op leefgebied en uiteraard de sporen van de dieren. Dit klinkt eenvoudig maar een test wees toch al snel uit dat het lang niet zo makkelijk is als het lijkt. Je moet toch goed je ogen de kost geven om een goede determinatie (chic woord voor vaststellen van, in dit geval, roofdiersoorten) te kunnen doen.

afdruk Das

Foto's kunnen een goed hulpmiddel zijn mits je voldoende goede en duidelijk foto's van het liefst zoveel mogelijk kanten van het dier hebt. De sporen (pootafdrukken) is weer een ander hoofdstuk en is niet zo makkelijk. Veel sporen van verschillende dieren lijken op elkaar en afhankelijk van de kwaliteit van de afdruk kan het zelfs zeer moeilijk tot onmogelijk zijn om een goede determinatie te maken. Dit geldt ook voor de uitwerpselen.
Uiteraard was er ook de mogelijkheid om het geleerde in de praktijk te brengen. Hiervoor werd een fieldtrip naar een mooie lokatie in de ardennen geregeld. Op vrijdag 24 mei vertrok ik met Hettie Meertens van stichting Ark richting Stoumont alwaar we nog een aantal cursisten bij de herberg zouden treffen. Met een select groepje van 6 trokken we er rond half negen ('s avonds) op uit om loksporen uit te zetten in de hoop de volgende ochtend in elk geval sporen te ontdekken.
 

Afdruk Wildzwijn

Onder leiding van onze gids Gilbert trokken we de bossen in alwaar we al snel enkele sporen van reeën en wildzwijnen te zien kregen. Wat de wildzwijnen betrof waren het niet alleen pootafdrukken maar ook uitwerpselen die ook heel goed met de neus waren waar te nemen. Op een route van ca 1,5 km lieten we op enkele plekken geursporen en wat lekkers achter om zo de dieren te lokken. Dit uitzetten van deze sporen leverde een hele gezellige en ook leerzame wandeling op. Een van de hoogtepunten was dat Bastiaan, net als Gilbert een natuurgids, mij wees op en leerde dat je de aanwezigheid van een vos kunt ruiken. Op een plek liet hij mij goed ruiken en bij vlagen was inderdaad een specifieke geur waarneembaar. Op de terugweg zagen Hettie en ik een ree ons pad oversteken. De nacht was op dat moment al flink van de dag aan het winnen en de donkere
regenwolken versterkten dit effect. Hierdoor konden we de wildzwijnen, die met veel kabaal op enkele meters ons passerden, niet met eigen ogen aanschouwen. Gilbert wist wel te vertellen dat gezien de herrie het een grote groep betrof.

uitwerpselen Boommarter

Omdat het te donker werd zijn we terug naar de herberg gegaan om daar onze lunchpakketten klaar te maken en nog even gezellig na te keuvelen. Rond half een ben ik uiteindelijk ergens in slaap gevallen om rond 4 uur weer door de wekker gewekt te worden. We maakten ons vlug klaar zodat we om 5 uur buiten stonden om nog enkele cursisten op te vangen die nakwamen.
Eenmaal compleet trokken we vol goede moed de bossen in naar de plekken waar we de lokstoffen hadden aangebracht. In de optrekkende mist liepen we muisstil over het pad in de hoop niet alleen sporen maar ook nog dieren te zien. Helaas waren de dieren niet zo meewerkend maar waren er sporen te over, wildzwijn, ree, das en marterachtige waren in elk geval langs geweest.
Door de regenbui van de vorige avond was de grond modderig en waren de sporen behoorlijk goed te zien. Toch kon ik zien dat het determineren van de sporen niet zo makkelijk is. Sporen vervagen al gelang te tijd verstrijkt zeker als het erg drassig is. Dankzij de gidsen kregen we toch meer duidelijkheid in de sporen die we vonden.

Ree

We zetten onze wandeling voort en werden daarbij getrakteert op een weelde aan planten en zelfs een ree. Onze dag kon niet meer stuk. Tegen het middaguur keerden we terug naar Stoumont en kletsten we nog even gezellig na op een zonovergoten terrasje bij een heerlijk kopje koffie en chococroissant.
Zo eindigde de zeer leerzame en gezellige excursie waarin het voor mij duidelijk werd dat ik nog heel wat ervaring moet opdoen om de sporen goed te kunnen lezen. Geeft mij weer een reden om nog vaker de natuur in te gaan.